Idea stopy dyskontowej polega w dużej mierze na zmienności wartości pieniądza w pewnym okresie. Jest ona zobrazowaniem tego w jakiej proporcji potencjalny kapitał zrównuje swoją efektywną wartość z kapitałem bieżącym. W wolnym tłumaczeniu jest to obraz tego z jakiej części przyszłych środków jesteśmy w stanie rezygnować na poczet kapitału bieżącego. Stopa dyskontowa wyrażana jest w procentach i jest stosunkiem kwoty dyskonta do przyszłego poziomu kapitału.
Stopa dyskonta udostępnia nam mechanizm zwany dyskontowaniem. Ustalana jest za pośrednictwem banków komercyjnych. Dokonują one dyskonta terminowego papierów wartościowych. Stopa dyskontowa jest zawsze wyższa od stopy redyskontowej. Stopa redyskontowa jest to z kolei stopa procentowa wykorzystywana w obliczu redyskonta przez bank centralny weksli. Wiele osób myli stopę dyskontową z pojęciem rentowności czy utożsamia to pojęcie ze stopą zwrotu. Nic bardziej mylnego. Otóż stopa dyskontowa, jej rzeczywista granica jest odzwierciedleniem realnego zysku jaki osiągamy po tym jak ulokujemy kapitału w określonym banku. Rzeczywista stopa dyskontowa została wprowadzona do słownika w tym celu aby uniezależnić obliczenia od wpływu inflacji.
Dyskonto weksla
Jest to zakup przez dyskontera weksla, który dokonywany jest dłuższy czas przed upłynięciem terminu jego płatności. Cena za ów weksel jest pomniejszona o ustaloną kwotę – dyskonto. Powszechną metodą na ustalenie ceny jest dyskonto handlowe. W sytuacji, kiedy dyskonterem jest instytucji finansowa to wysokość potrącanej kwoty zależy od następujących czynników: wysokości stosowanej przez operatora bankowego stopy dyskontowej, ilości dni liczonych od daty przyjęcia weksla do dyskonta do dnia jego płatności. Innym czynnikiem, który warunkuje poziom potrącanej kwoty jest wartość nominalna weksla.